Pisaki, markery, zakreślacze

Mowa będzie o wszelkiego rodzaju pisakach, mazakach niezbędnych w pracy biurowej. Jest to rodzaj jakby długopisu, posiadającego zamiast wkłady porowaty rdzeń nasączony tuszem. Końcówka dozująca również porowata powoduje, ze tusz powoli przepływa na powierzchnie, na której się pisze. Charakterystyczne dla pisaków jest grubość linii, znacznie większa niż w przypadku długopisu. Różnorodność w temacie pisaków, flamastrów jest ogromna, jak i kolorystyka. Zacznijmy od pisaka kreślarskiego, jest permanentny czyli niezmywalny, dostępny w wielu kolorach i o różnych grubościach linii, niezastąpiony w pracach kreślarskich i szkicach. Pisaki sucho ścieralne, idealne przy różnego rodzajach konferencjach i naradach. Cechą pisaka jest jego łatwość w usuwaniu, jeżeli piszemy nim po odpowiedniej tablicy. Usuwa się go w prosty sposób sucha gąbka lub ściereczką. Markery permanentne, czyli niezmywalne, można nimi pisać na papierze, tkaninie, drewnie, gumie, plastiku, szkle. Są wodoodporne, w szerokiej gamie kolorów. Odmiana markerów są cienkopisy lub foliopisy. Również niezmywalne z cienkimi końcówkami pozwalającymi opisywać płyty CD, DVD, pisać na foliach używanych w rzutnikach pisma. Markery maja końcówki okrągłe lub ścięte, które dają możliwość rysowania różnymi grubościami linii. Pisaki transparentne, przeźroczyste zwane również nakreślaczami służą do zaznaczania tekstów, akapitów w drukach.

Biurowe łączenie czyli mowa o kleju

Klej, czyli substancja , która poprowadzona pomiędzy dwoma powierzchniami powoduje ściśle przyleganie sklejanych przedmiotów i trwałe połączenie. Stosując klej biurowy smarujemy jedną lub obydwie powierzchnie klejem, przykładamy do siebie, dociskamy i wygładzamy. Kiedy rozpuszczalnik zawarty w kleju wyparuje powłoka łącząca twardnieje na stale. Nie da się rozerwać łączonych powierzchni bez uszkodzenia co najmniej jednej z nich. Żeby zespolenie było trwalsze należy nakładać klej na oczyszczone powierzchnie a klej był bez grudek. Kleje biurowe różnią się od siebie nie tylko składem ale i sposobem aplikowania kleju. Ze względu na aplikacje kleju mamy kej w tubce, sztyfcie, taśmie, płynie. Kleje w tubce raczej Malo popularne ze względu na konieczność rozsmarowywania kleju palcem po powierzchni klejenia. Klej w sztyfcie umożliwia łatwe i czyste nanoszenie kleju na powierzchnie, klej wysuwa się w formie sztyftu z plastikowej obudowy. Natychmiastowy efekt bez czekania dają kleje nanoszone w postaci taśmy jak w przypadku korektorów taśmowych. Ich zaleta jest równomierne bez grudek nanoszenie kleju na sklejane powierzchnie. Najczęściej kleje w płynie oferowane są w przezroczystych pojemnikach, dzięki czemu możemy kontrolować ilość kleju. Aplikacja odbywa się za pomocą końcówek gąbeczkowych lub pędzelkowatych tylko w momencie zetknięcia końcówki kleju z powierzchnia do sklejenia. Dobry klej biurowy powinien mieć łatwość aplikacji, nie pozostawiać grudek, a odpowiednio przechowywany nie powinien zasychać.

Notesiki z karteczkami samoprzylepnymi

Niby nic, taka mała niepozorna rzecz, a jak może ułatwić prace biurowa i nie tylko. Najczęściej spotykane tradycyjne bloczki samoprzylepne są kwadratowe 100 – kartkowe w kolorze żółtym. Jeden bok kwadratu od spodniej części jest pokryty klejem, który pozwala nam na wielokrotne przyklejanie i odklejanie karteczki bez pozostawienia śladów. Taka karteczkę z krotka notatką możemy przykleić na monitorze, blacie stołu, kartce w książce, dokumencie w segregatorze itp. Istnieje obecnie wiele typów, kolorów karteczek o różnych rozmiarach od całkiem malutkich w kształcie prostokącika do kartek wielkości połowy zeszytu. Maja różne kolory, są gładkie w kratkę lub w linie. Karteczki mogą być w rożnych kształtach, serduszek, kwiatuszków, kółek . Na rynku dostępne są również bloczki harmonijkowe, gdzie pasek kleju został umieszczony naprzemiennie na przeciwległych bokach karteczki. Rodzajem karteczek samoprzylepnych są zakładki indeksujące. Male plastikowe karteczki częściowo przeźroczyste, czyli nie zakrywają tekstu , na których można pisać, wielokrotnie przyklejać i odklejać nie niszcząc papieru. Zakładki indeksujące są również w rożnych kolorach i kształtach z nadrukiem lub bez. Są niezastąpione w przypadku zaznaczania stron w pozycjach książkowych, publikacjach naukowych czy zaznaczaniu potrzebnych dokumentów w segregatorach. Dzięki nim można błyskawicznie odnaleźć poszukiwaną informacje.

Zszywanie czyli integracja dokumentów

Małe, niepozorne urządzenia biurowe ułatwiające prace poprzez łączenie kartek lub dokumentów to zszywacze. Zanim nabędziemy zszywacz należy się zastanowić jak grube kartki będziemy zszywać, jaką ilość, czy będziemy je zszywać na blacie stołu czy może w „powietrzu”. Jeżeli zamierzamy często zszywać większej ilości kartek powinniśmy się zaopatrzyć w urządzenie solidne, przystosowane do zszywanie takiej ilości kartek. Takie zszywacze mają większe i mocniejsze zszywki. Zszywacze przeznaczone do zszywania większej ilości kartek są zazwyczaj cięższe, masywniejsze , mają wydłużone ramię, by łatwiej było przebić kilkadziesiąt kartek naraz. Mamy dwa rodzaje zszywek zwykłe i archiwizacyjne. Zwykłymi zszywkami zszyjemy do 30 kartek. Male kieszonkowe zszywacze mają zszywki typu mini i są przystosowane do zszywania do 190 kartek. Natomiast zszywki archiwizacyjne produkowane są w wielu rozmiarach, niektóre z nich potrafią zespolić do 200 kartek. Zszywacze mogą zespalać w sposób zamknięty, czyli końcówki zszywek zaginają się do środka i zszywanie otwarte, używane w przypadku zszywania na krótki okres bo łatwiej jest je usunąć. Reasumując zszywacz powinien być mocny, najlepiej o konstrukcji metalowej pokrytej warstwą tworzywa. Być ergonomiczny, czyli dobrze leżeć w dłoni. Ładowanie zszywek powinno być łatwe, nie wymagające wysiłku. Jeżeli zszywacz na być używany stojąc na blacie powinien mieć powierzchnie antypoślizgową. Ponadto najlepiej kupujmy zszywki dobrej jakości, żeby nie blokowały się w podajniku.

Korektory i inne „poprawiacze” błędów

Człowiek , który nie pracuje nie popełnia błędów. A pomyłki należy korygować. Do poprawiania błędów piśmienniczych służy szereg „poprawiaczy”. Najprostszym z nich jest gumka do mazania. Wykonana z kauczuku najczęściej syntetycznego służy do korygowania błędów robionych ołówkiem, kredka czy długopisem. Te miękkie gumki służą do korekty błędów kredkowo – ołówkowych, te twardsze do korekty długopisów. Gamma kolorów i kształtów gumek dostępnych na rynku jest naprawdę oszałamiająca. Często producenci ołówków na niepiszącym końcu ołówka przytwierdzają gumkę do korygowania zapisów. Niestety papier ma określana wytrzymałość i często stosując gumkę można wydrapać dziurkę. Dlatego lepszym rozwiązaniem jest stosowanie korektorów. Nie naruszają one struktury papieru. Najczęściej dostępne na rynku są korektory w płynie, pisaku i taśmie. Korektory w płynie sprzedawane są w małych buteleczkach, a do ich aplikacji najczęściej używany jest pędzelek lub gąbeczka przytwierdzone na stałe do zakrętki. Można za ich pomocą korygować większe obszary błędów. Ich wada jest okres schnięcia preparatu. Korektory w pisaku służą do korekty poszczególnych liter i małych znaków. Na rynku dostępna jest szeroka gamma korektorów w pisaku o różnorodnych kształtach, kolorach i pojemnościach. Należy je prze użyciem wstrząsnąć. Korektory , które kryją błędy na „sucho” są korektory taśmowe. Taśmy umieszczane są w plastikowych pojemnikach. Aby prawidłowo nanieść korektor na błąd należy płynnie prowadzić taśmę po papierze. Najważniejsze to by korektor pasował do użytkownika i spełniał jego oczekiwania.

Dzielenie całości, czyli o przekładkach

Pomocne przy porządkowaniu dokumentacji umieszczanej w segregatorach są przekładki. Oddzielają poszczególne grupy dokumentacji stanowiącej całość a także informują. Są pomocne przy przeszukiwaniu oraz odczytywaniu. Powinny wystawać z góry lub z prawej strony ponad dokument wpinane w segregator. Mogą wystawać cale krawędzie lub części, umieszczane w różnych miejscach i mające różny kolor stanowią spójna całość po zamknięciu segregatora, sprawiają estetyczny wygląd dokumentacji. Niektóre rodzaje przekładek, na registrach, czyli wystających częściach przekładki mogą mieć numeracje cyfrową lub alfabetyczną. Częściej registry są czyste, dzięki temu można je opisać w dowolny, potrzebny dla użytkownika sposób. Przekładki mogą być wykonane z grubszego papieru, kartonu czy z tworzywa sztucznego. Registry często są dodatkowo wzmocnione drugą warstwa PCV. Różnorodność rodzajów przekładek zależy od inwencji twórczej producenta i na rynku jest ich naprawdę bardzo dużo. Oczywiście rozmiary przekładek są dopasowane do wielkości segregatorów używanych w pracy biurowej. Większa część oferowanych przekładek posiada już standardowo wykonane dziurki, często wzmocnione są również brzegi przy miejscy wpinania do segregatora. Do każdego kompletu przekładek najczęściej dołączona jest karta rejestrująca, na której opisujemy zawartość oddzielana poszczególnymi zakładkami.

Przechowywanie dokumentacji – segregatory

Krótko mówiąc segregator to nic innego jak sztywna okładka z kartony lub tworzywa sztucznego służące do przechowywania dokumentów. Maja możliwość wpięcia przedziurkowanych kartek, koszulek foliowych, teczek , przekładek itp. Najczęściej stosuje się je do uporządkowania dokumentacji papierowej , nośników danych, fotografii, dokumentacji księgowo- finansowej a także archiwizacji dokumentów, których nie używamy na co dzień ale wymagają one przechowywania. Wymiary segregatorów odpowiadają wymiarom standardowych arkuszy papierów. Stąd najczęściej spotykane segregatory w wymiarze A4. W segregatorach najczęściej spotykanym mechanizmem pozwalającym na utrzymanie przechowywanych dokumentów jest mechanizm dźwigniowy z dociskaczem. Rozstaw mechanizmu jest dopasowany do rozstawu dziurek w standardowym dziurkaczu. W takich segregatorach dokumenty nakładamy na prawa stronę dźwigni , żeby przełożyć je na drugą stronę należy zamknąć dźwignie. Rzadziej spotykanymi segregatorami są z mechanizmem ringowym, który rozchyla się palcami. Mechanizm składa się z dwóch lub czterech ringów. Ten drugi przystosowany jest do przytrzymywania koszulek lub dokumentów dziurkowanych dziurkaczem czterodziurkowym. Okładki segregatorów powinny być sztywne, często pokrywane są dodatkowo tworzywem PCV, co dodatkowo ułatwia czyszczenia zakurzonych segregatorów. Reasumując realizowanie sprawnie codziennych biurowych obowiązków zależy w dużej mierze od uporządkowanej i przejrzystej dokumentacji, która można uzyskać dzięki stosowaniu segregatorów.

Multifunkcjonalność papierów drukarskich

Większość rodzajów papierów drukarskich jest tak dopasowana, żeby można było je wykorzystywać zarówno w drukarkach laserowych, atramentowych, kserografach czy urządzeniach wielofunkcyjnych. Producenci często sugerują, ze dany rodzaj papieru lepiej sprawdzi się w wydruku atramentowym, a na innym kolory będą bardziej żywa, to generalnie papier sprawdza się równie dobrze w rożnych urządzeniach biurowych. Papier musi przyciągać i niejako „Wprasowywać” w siebie cząstki tonera, zwłaszcza w przypadku wydruków laserowych. W przypadku drukarek atramentowych nanoszony barwnik wsiąka w papier, więc musi on dobrze wchłaniać atrament i szybko schnąc. Przykładem papieru stosowanego do takich wydruków jest papier w technologii ColorLok®. Papier ten gwarantuje błyskawiczną wysychalność atramentu oraz pogłębioną czerń i intensywny kolor. Technologia przynoszącą wysoką jakość papieru jest TRIOTEC®. Produkowany w ten sposób papier składa się z trzech warstw. Powoduje to dużą nieprzezroczystość a co za tym idzie perfekcyjna jakość wydruku. Papier taki jest lepszy jakościowo, bardziej wydajny, gdyż się mniej zagina oraz ekologiczny, gdyż często środkowa część papieru wykonana jest z odzyskiwanych włókien. Reasumując pozorna oszczędność przy zakupie tańszego papieru może w rezultacie być tylko pozorna. Gorszej jakości papier ma większą wilgotność przez co często się odkształca w podajnikach , czyli zużycie papieru wzrasta. Stosując gorszy papier narażamy się na częstsza konserwację urządzenia, uszkodzenia dysz głowicy czy bębna.

Cechy papieru do drukowania

Papier do drukowania zarówno w drukarkach jak i kserokopiarkach różni się miedzy sobą znacznie. To jaki papier zakupimy zależy od wielu czynników, czyli przeznaczenia papieru, właściwości urządzenia do którego będzie przeznaczony oraz właściwości samego papieru. Jakość białych papierów ksero oznaczone są trzema klasami A, B i C, gdzie A to najwyższa jakość zaś C najniższa. Formaty papierów sklasyfikowane są na formaty A, B i C, gdzie format C zazwyczaj dotyczy wielkości stosowanych do kopert. Standardowych formatem używanym najczęściej w pracy biurowej jest standard A4, czyli 210 mm X 297 mm. Gramatura papieru to waga jednego metra kwadratowego . Wpływ na gramaturę papieru ma wytrzymałość, grubość oraz objętość papieru. Czyli im wyższa gramatura papieru tym wyższa nieprzezroczystość. Grubość papieru to odległość miedzy dnem i górą płasko położonego papieru. Ma to wpływ na sztywność. Im większa grubość papieru tym większa sztywność. Nieprzezroczystość , czyli potocznie mówiąc, żeby to co jest wydrukowane na jednej stronie papieru nie było widoczne z drugiej. Kolejna cecha charakterystyczna dola papieru ksero jest jego gładkość, czyli wyższa gładkość papieru oznacza mniejszą szorstkość i korzystnie to wpływa na jakość wydruku. Kolejną cecha papieru jest jego jasność i biel. Chociaż często te dwa pojęcia są stosowane zamiennie. Jasność to zdolność papieru do równomiernego odbijania wszystkich kolorów. Reasumując im wyższa biel papieru tym większy kontrast wydruku, zwłaszcza kolorowego.

Formaty papierów stosowanych w Polsce

Arkusz to potocznie rozmiar papieru stosowany w drukarniach i w rysunku technicznym. To również rozmiar papieru do stosowania w drukarkach i kserokopiarkach. Najbardziej rozpowszechnionym w Polsce rozmiarem papieru jest format A4. Generalnie definiowane są trzy rozmiary papieru A,B i C. Format C jest stosowany w przypadku wymiaru kopert. W formacie A stosunek boków krótszego do dłuższego jest zawsze wielokrotnością 1/ √2, czyli jak stosunek boku kwadratu do jego przekątnej. Czyli po złożeniu takiego arkusza na pól krótszymi bokami otrzymuje się dwa arkusze o proporcjach takich jak arkusz wyjściowy. A0 jest tak dobrany by pole jego wynosiło 1 metr kwadratowy. Kolejne arkusze maja o połowę krótsze dłuższe boki. Formaty B są średnia geometryczną wymiarów pośrednich z boków A, czyli B1 to średnia geometryczna dłuższych boków formaty A0 i A1.Podobnie jest z formatem C, czyli C jest średnią geometryczną odpowiednich formatów A i B, czyli C1 to średnia geometryczna dłuższych boków A1 i B1.Ponadto seria formatów C, stosowana do kopert została tak pomyślana, że cyfra przy C informuje, jaki format papieru A można bez składania zmieścić w kopercie. Czyli w C4 bez składania zmieścimy papier A4. Jeżeli A4 złożymy na pól wzdłuż dłuższego boku otrzymamy A5 czyli zmieści się on w C5. Znając rozmiar papieru możemy dobrać do niego odpowiednią kopertę, jeżeli koperta ma numeracja o dwa numery niższą niż rozmiar papieru po prostu składamy go dwa razy. Ze względu na praktyczność tej metody stosowana jest ona w wielu krajach tak jak i w Polsce.